Beste lezer,
Dit artikel (zie pdf) reflecteert op toegankelijke wijze op adoptiearchieven als publiek erfgoed waarin juridische, maatschappelijke en menselijke belangen samenkomen. Het artikel (zie pdf) laat zien hoe selectiebeslissingen, overdracht en toegang tot adoptiedossiers directe gevolgen hebben voor betrokkenen: wie wordt gehoord, wie wordt gezien en wie buiten beeld blijft.
Vanuit het perspectief van afgesloten archief en individueel herstel, wordt zichtbaar dat de archivering vooraf, geen neutrale handeling is geweest, maar een praktijk waarin keuzes over bewaren, ontsluiten en beperken doorwerken in levensverhalen. De tekst stelt de vraag wat in het hier en nu maar ook in de toekomst “zorgdragen voor archief” betekent wanneer wettelijke bescherming niet automatisch leidt tot feitelijke toegankelijkheid.
Voor archiefinstellingen roept dit fundamentele vragen op over contextbehoud, transparantie en de rol van dialoog in het omgaan met gevoelig erfgoed. Het artikel onderstreept dat adoptiearchieven vragen om meerstemmigheid en voortdurende reflectie op de publieke verantwoordelijkheid van archieven.
Het stuk verscheen in LAVA Magazine op 24 december 2025
Meer informatie: https://verenigingadoptiegezinnen.nl/
#archiefselectie #archiefmacht #archieftransparantie #archiefreflectie #adoptieouders en #archief
Reacties
Aangepast op 5 januari
Hallo Durga, een interessant artikel. Voor wat betreft inzage in documenten met een openbaarheidsbeperking kan onder de nieuwe Archiefwet, als die er eindelijk komt, de aangewezen archivaris een eigen afweging maken om informatie uit deze documenten aan verzoekers ter beschikking te stellen (artikel 7.1 Archiefwet 20xx). Voor wat betreft de niet-neutraliteit van selectie ben ik het daar helemaal mee eens. Dat geldt niet alleen voor adoptiedossiers, maar voor alle vlakken. In de praktijk is selectie van documenten veelal gericht op het reguleren van het 'bedrijfsarchief' van de overheid.
Aangepast op 26 januari
Beste Michiel, dank je wel voor je reageren. Dat waardeer ik. Mijn reactie is op je inhoud dus niet op jou als persoon, het volgende: De suggestie dat toekomstige wetgeving wellicht het probleem zal oplossen miskent dat het gaat om actueel ethisch falen. Ook adoptiedossiers begonnen (hoe goed bedoeld ook) ooit als bedrijfs-/administratie bedoeld om kinderen via zogeheten nog niet volledige goed vastgestelde wettelijke ingerichte kaders verplaatsbaar te kunnen maken. Ik duid vooral op de eerste generaties geadopteerden na inwerkingtreding adoptiewet. Dat procedureel correct handelen nog steeds resulteren kan in identiteitsontzeggingen zou ons ALLEMAAL ongemakkelijk moeten maken. Mag ik het wat ongemakkelijk maken? Slavernij administratie was ook bedrijfsadministratie -> rechtmatig, zorgvuldig en diep onrechtvaardig.