Goedemiddag allen, wij worstelen met een vraagstuk over patiëntendossiers van particuliere instellingen van (ruim) voor april 1995, het jaar waarin de Wet geneeskundige behandelovereenkomst (Wgbo) van kracht werd. Er is nog geen overeenkomst gesloten, wel is de inventarisatie gereed en zijn de diverse dossiers pas 110 jaar na overlijden openbaar. De aanbieders willen deze dossiers toch/alsnog vernietigd zien, ze beroepen zich daarbij op het beschermen van het medisch beroepsgeheim van de behandelaars. Wij zien echter de meerwaarde voor onderzoekers in deze, uiteraard beperkt openbare, dossiers. Juridisch gezien staan we niet sterk, omdat er geen overeenkomst is afgesloten. In 2022 is de studie Patiëntendossiers en privacy in de medische geschiedschrijving verschenen. Hierin blijkt het belang van deze bronnen.
We komen er niet goed uit, de dossiers dreigen nu alsnog vernietigd te moeten worden. Mijn vraag aan jullie is: zijn er bij jullie archiefdienst misschien ook archieven van particuliere (zorg)instellingen in beheer gegeven met patiëntendossiers die wél behouden konden blijven? We zijn op zoek naar medestanders om het maatschappelijke belang aan te tonen van behoud van deze dossiers. Alvast dank.
Reacties
Toen de WGBO van kracht werd werkte ik in een (psychiatrische) zorginstelling. De ene arts stond op het standpunt dat alle dossiers blijvend bewaard moesten worden met oog op goede zorgverlening en mogelijke erfelijkheidsfactoren. De andere arts had geen enkel probleem met de termijn van 10 jaar na laatste contact.
Ik zou kijken of behoud van een deel van de dossiers mogelijk is.
Een beroep op het medisch beroepsgeheim van de behandelaar vind ik wel bijzonder en ook wat gezocht. Hopelijk komen jullie eruit.