patiëntengegevens

  • 24 sep
  • Patrick Vlegels
  • ·
  • Aangepast 30 sep
  • 2
  • 349
  • Profielfoto van Community manager KIA
Profielfoto van Patrick Vlegels
KIA Community
  • Profielfoto van Martijn Spruit
  • Profielfoto van Hedwig Bulthuis
  • Profielfoto van Wilma Koolen
  • Profielfoto van Jack Karelse
  • Profielfoto van Community manager KIA

Goedemiddag allen, wij worstelen met een vraagstuk over patiëntendossiers van particuliere instellingen van (ruim) voor april 1995, het jaar waarin de Wet geneeskundige behandelovereenkomst (Wgbo) van kracht werd. Er is nog geen overeenkomst gesloten, wel is de inventarisatie gereed en zijn de diverse dossiers pas 110 jaar na overlijden openbaar. De aanbieders willen deze dossiers toch/alsnog vernietigd zien, ze beroepen zich daarbij op het beschermen van het medisch beroepsgeheim van de behandelaars. Wij zien echter de meerwaarde voor onderzoekers in deze, uiteraard beperkt openbare, dossiers. Juridisch gezien staan we niet sterk, omdat er geen overeenkomst is afgesloten. In 2022 is de studie Patiëntendossiers en privacy in de medische geschiedschrijving verschenen. Hierin blijkt het belang van deze bronnen.

We komen er niet goed uit, de dossiers dreigen nu alsnog vernietigd te moeten worden. Mijn vraag aan jullie is: zijn er bij jullie archiefdienst misschien ook archieven van particuliere (zorg)instellingen in beheer gegeven met patiëntendossiers die wél behouden konden blijven? We zijn op zoek naar medestanders om het maatschappelijke belang aan te tonen van behoud van deze dossiers. Alvast dank.

Reacties

2 reacties, meest recent: 29 september

Toen de WGBO van kracht werd werkte ik in een (psychiatrische) zorginstelling. De ene arts stond op het standpunt dat alle dossiers blijvend bewaard moesten worden met oog op goede zorgverlening en mogelijke erfelijkheidsfactoren. De andere arts had geen enkel probleem met de termijn van 10 jaar na laatste contact.
Ik zou kijken of behoud van een deel van de dossiers mogelijk is.

Een beroep op het medisch beroepsgeheim van de behandelaar vind ik wel bijzonder en ook wat gezocht. Hopelijk komen jullie eruit.

Profielfoto van Jack Karelse
De bewaartermijn in de WGBO is 15 jaar te rekenen vanaf het tijdstip dat documenten zijn vervaardigd, of zoveel langer als uit de zorg van een goed hulpverlener voortvloeit. Voor dossiers van kinderen begint de bewaartermijn bij een bepaalde leeftijd te tellen. In de WGBO is onder meer vastgelegd dat degenen die betrokkenen zijn bij medisch-wetenschappelijk onderzoek adequaat geïnformeerd moeten worden over het onderzoek en rechtsgeldige toestemming moeten geven voor inzage van hun gegevens. Maar er is ook artikel 458: bewaren zonder toestemming van de patiënt ten behoeve van statistiek of wetenschappelijk onderzoek. En te bewaren overheidsarchieven of particuliere archieven die overgebracht zijn, komen onder het Archiefwetregime. Artikel 89 AVG geeft regels voor de verwerking van persoonsgegevens met het oog op archivering in het algemeen belang, wetenschappelijk of historisch onderzoek, of statistische doeleinden. Het uitzonderen van vernietiging van patiëntendossiers in het kader van onderzoek kan dus op wettelijke gronden en mits je waarborgen geeft voor privacy. Ik ben bekend met de GGzE in Eindhoven, met o.a. voorganger algemeen psychiatrisch ziekenhuis De Grote Beek, en daarvoor de Rijks Psychiatrische Inrichting te Eindhoven en Rijks Krankzinnigengesticht te Woensel. De RPI was een rijksinstelling, het APZ en GGzE zijn stichtingen. De WGBO, AVG en Archiefwet voorzien dus onder voorwaarden in een uitzondering op vernietiging. GGzE en voorgangers bewaarden 10% van de dossiers voor later historisch onderzoek. We praten hier nog over papieren dossiers, met een administratief en een medisch deel, alleen het medische deel werd uitgezonderd van vernietiging. De keuze was a-select. Bovenop de 10% waren er uitzonderingen van vernietiging van dossiers van markante patiënten, patiënten met bepaalde ziektebeelden, van volwassenen die suïcide hadden gepleegd en waarvan kinderen later mogelijk navraag zouden doen, en tenslotte als een patiënt zelf vroeg of langer bewaren. De rijksarchieven van RKG en RPI zijn na bewerking naar het BHIC overgebracht, inclusief een selectie aan patiëntendossiers. De (particuliere) archieven van APZ De Grote Beek en RIAGG zijn overgebracht naar RHC Eindhoven. Daar waren geen van vernietiging uitgezonderde patiëntendossiers bij. Er zijn wel beleidsdossiers over het gevoerde beleid ten aanzien van het beheer van de patiëntendossiers. Walter Verwegen (te vinden op LinkedIn) kan je wellicht meer over de geschiedenis van GGzE vertellen. En natuurlijk BHIC die de dossiers van RKG en RPI bewaart.
Profielfoto van Wilma Koolen