Binnen de KIA-community is een bijzonder trainingsmoment georganiseerd voor professionals die werken met emotioneel beladen archiefstukken.
Van WOII-dossiers tot adoptie- en jeugdzorgdossiers, stukken die niet alleen historisch waardevol zijn, maar ook diepe emoties kunnen oproepen bij bezoekers. Juist voor collega’s die werken op studiezalen in archiefinstellingen is dit herkenbaar: je staat dichtbij het moment waarop informatie persoonlijk raakt.
Tijdens deze tweedaagse training staat één vraag centraal: hoe ga je daar als informatieprofessional op een zorgvuldige en professionele manier mee om? In een open setting wordt gewerkt aan trauma-sensitief handelen, gespreksvaardigheden en het bewaken van je eigen grenzen.
Wat opvalt: de kracht van samen leren. Door ervaringen te delen en praktijksituaties te bespreken, ontstaan inzichten die je direct kunt meenemen in je werk.
📅 De training vindt plaats op 5 en 19 juni
✨ Er zijn nog een aantal plekken beschikbaar: https://kiacommunity.nl/calendar_events/4612
Werk jij met dit soort archiefstukken of herken je deze situaties? Sluit aan en/of praat hieronder mee!
Reacties
Erg goed dat er aandacht is voor trauma-sensitief werken. Als onderzoeker op het snijvlak van archief en adoptie viel mij het woord adoptiedossiers in deze training uiteraard op. Daar wil ik graag op inzoomen en een reactie geven.
Archiefprofessionals zijn geen hulpverleners, maar binnen het informatiedomein worden wel ethische afwegingen gemaakt over wat iemand mag inzien over het eigen leven. Vervolgens moet de professional die beslissing ook kunnen communiceren aan de betrokkene.
Dan is mijn vraag: welk ethisch principe staat hier formeel centraal? Gaat het om zorgvuldigheid, privacybescherming, rechtsgelijkheid, of ook het kennis hebben over het recht op informatie van iemands eigen herkomst?
En hoe worden professionals getraind om niet alleen zorgvuldig te communiceren, maar ook:
– de daadwerkelijke inzage-afweging transparant te maken
– te benoemen waar het schuurt wettechnisch en humaan gezien
– en de ongelijkheid in toegang tot informatie weten te erkennen
Daarnaast kost deze training €995 per persoon voor professionals. (https://goopleidingen.nl/module/werken-met-emotioneel-geladen-archiefstukken)Tegelijk maken veel geadopteerden zelf kosten om überhaupt inzage in of onderzoek naar hun eigen dossier te krijgen, vaak zonder structurele ondersteuning. De training is breder dan adoptiedossiers, maar deze worden wel expliciet genoemd.
Hoe verhoudt deze investering in professionalisering zich tot de ondersteuning van de mensen om wie deze dossiers gaan?
De vraag is voor velen niet of het archief “beladen” is, maar hoe die beladenheid ontstaat in de interactie tussen dossier, persoon en toegang.
Gaat het in deze training vooral over het omgaan met het dossier, of ook expliciet over de ethische en menselijke consequenties van toegang en niet-toegang?
Wat mij betreft zit de volgende stap in het verder samenbrengen van deze perspectieven: niet alleen professionals toerusten, maar ook kijken en samen opdenken hoe de positie en toegang van betrokkenen daarin zelf ook versterkt kan worden.
Is bovenstaande iets dat in deze pilot trainingsdagen ook kan worden meegenomen?