Elk WOO-verzoek is het einde van een gesprek dat niet plaatsvond

Begin juni lanceerde het ACOI de Woo-Wijzer: een platform vol tools, werkwijzers en ondersteuning voor Woo-professionals.

Knap werk. En hard nodig.

Toch viel me iets op.

Vrijwel alle aandacht gaat naar de keten, het proces en de samenwerking tussen professionals. Hoe maken we de Woo werkbaar? Hoe organiseren we de afhandeling? Hoe ondersteunen we de uitvoering?

Maar waar blijft de mens achter het verzoek?

Niet de verzoeker als procespartij, maar de burger die belde voordat het een dossier werd. Of die misschien nooit een formeel verzoek had ingediend als iemand tijdig contact had opgenomen.

Juist daar ligt een belangrijke les uit jarenlang onderzoek naar de informele aanpak. Persoonlijk en tijdig contact vergroot de tevredenheid, voorkomt misverstanden en verkort vaak de doorlooptijd. De belangrijkste voorspeller van tevredenheid is niet altijd de uitkomst, maar het gevoel serieus genomen te worden.

Een wegwijzer kan de route naar het document perfect uitstippelen en toch de route naar de mens volledig missen.

In mijn nieuwe artikel beschrijf ik waarom dat een gemiste kans is. Want open overheid gaat niet alleen over informatie beschikbaar maken, maar ook over het contact met de mensen die die informatie zoeken.

Wat vind jij? Hoort persoonlijk contact een vaste plaats te hebben in de kern van de Woo-praktijk?

Link:https://open.substack.com/pub/laylahassan1/p/elk-woo-verzoek-is-het-einde-van?r=41hquc&utm_campaign=post-expanded-share&utm_medium=post%20viewer