Bij het digitaal beschikbaar maken van erfgoed- en archiefcollecties worden verschillende technieken gebruikt om te verwijzen naar materiaal van derden, zonder dat de bestanden op de eigen servers worden opgeslagen. Dit komt met name voor bij aggregatoren:
Linken: Een tekstuele of visuele link naar een externe webpagina of een bestand. De gebruiker verlaat bij het aanklikken de eigen website. Dit is nooit auteursrechtelijke inbreuk, tenzij de bron waarnaar je verwijst het werk niet rechtmatig openbaar heeft gemaakt.
Embedden: Een mediabestand (zoals een afbeelding of video) wordt via een url rechtstreeks opgehaald vanaf de server van de bronhouder en getoond op de eigen webpagina. Er bestaat daarbij geen kopie op de eigen server.
Framing: Een 'venster' (iframe) binnen de eigen website waarin een complete externe webpagina van de bronhouder wordt geladen, inclusief de daarop aanwezige media.
Juridisch kader
Omdat bij linken, embedden en framen de content fysiek op de server van de bronhouder blijft staan, wordt er geen nieuwe kopie (verveelvoudiging) wordt gemaakt. Dit is toegestaan zonder dat toestemming nodig is, mits aan twee voorwaarden wordt voldaan:
Rechtmatige publicatie: Het materiaal is door of met toestemming van de rechthebbende op het internet geplaatst.
Vrij toegankelijk (Open internet): Het materiaal staat openbaar online en is voor iedereen toegankelijk.
Let op
Omzeilen geen afscherming: Zodra content via embedden of framing toegankelijk wordt gemaakt die achter een technische afscherming staat (zoals een inlogscherm, betaalmuur of een besloten netwerkomgeving), richt het werk zich op een 'nieuw publiek'. Dit geldt direct als een inbreuk op het auteursrecht.
Notice and Takedown: Zodra een erfgoedinstelling er aantoonbaar op wordt gewezen dat een link, embed of frame naar inbreukmakend materiaal verwijst, dient de instelling deze link direct te verwijderen. Doen zij dit niet dan kunnen zij alsnog aansprakelijk gesteld worden voor inbreuk.