Particuliere archieven verkeren in zwaar weer. Althans bij het Nationaal Archief, dat heeft aangegeven geen particuliere archieven meer op te kunnen nemen. Zie ook hier: Particulier archief | Nationaal Archief
Dat is zorgelijk, omdat particuliere archieven het verhaal vertellen of een kant belichten die vanuit overheidsarchieven misschien niet voldoende wordt weergegeven. Het een kan niet zonder het ander.
Bovendien door particuliere archieven aan de kant te schuiven vanuit Rijkswege, gaat er ook een heel slecht signaal uit naar de gemeentelijke en regionale archiefdiensten. En wat moeten particuliere archiefvormers hier eigenlijk van denken? Zij gaan zich misschien wel achter de oren krabben of ze hun archief wel moeten overdragen en/of daar nog wel belangstelling voor is.
Gelukkig is er anderzijds de nieuwe Archiefwet die aangeeft dat particuliere archieven "van groot belang kunnen zijn voor onderzoek en cultureel erfgoed”. Het was natuurlijk nog mooier geweest als er op de een of andere manier een wettelijke basis voor particuliere archieven zou komen, maar daar voorziet de komende Archiefwet helaas dan niet in. Gelukkig kunnen archiefdiensten zelf het verwerven, verwerken, bewaren en presenteren van particuliere archieven ook borgen, maar de opstelling van het Nationaal Archief helpt natuurlijk niet echt.
Hopelijk gaat het voornemen van het Nationaal Archief van tafel en gaat de minister van OCW actief beleid maken op het gebied van particuliere archieven. En enige actie daarbij kan natuurlijk nooit kwaad. Lees bijvoorbeeld de post van Margreet Windhorst op LinkeIn: https://lnkd.in/p/eCdDKS5g
Hier nog een mooi stuk op de website van KVAN over particuliere archieven.